Karneol
Kolekcja CHAKRA
Czerwono-pomarańczowa odmiana chalcedonu pochodząca z Indii.
Skąd pochodzi nazwa karneolu?
Nazwa karneolu nawiązuje do nazwy drzewa derenia jadalnego, którego czerwone, lekko przejrzyste owoce przypominają ten kamień. Po łacinie nazwa derenia to cornum. Z tej nazwy najpierw została utworzona nazwa corneolus i dalej angielska cornelian, przekształcona w XVI wieku do postaci carnelian. Swoją czerwonawą barwę karneol zawdzięcza wrostkom tlenku żelaza.
Jaka jest różnica między karneolem a sardem?
Karneol jest podobny do sardu. Oba te minerały to brązowo-czerwone odmiany chalcedonu, występujące sąsiadująco w złożach. Dodatkowo były wykorzystywane w historii do podobnych celów. Różnica między nimi nie jest rozgraniczona wyraźną kreską. Często obie nazwy są używane wymiennie, chociaż częściej stosowana jest nazwa karneolu. Sard jest, ogólnie rzecz ujmując, trochę twardszy i ciemniejszy w porównaniu do karneolu. Jeszcze w średniowieczu karneol i sard były nazywane wspólną nazwą sardion.
Karneol jak ametyst – często jest podgrzewany
Karneol, podobnie jak ametyst, zmienia swój kolor po podgrzaniu. Mało tego, jest to pierwszy kamień w historii ludzkości, którego ludzie nauczyli się syntetycznie poprawiać. Pierwsze tego procederu dokonały społeczności w starożytnych Indiach. Ta właściwość otwarła drogę do zmiany koloru tych brązowych karneoli na bardziej pożądaną i atrakcyjniejszą czerwień. Warto zaznaczyć, że obecnie na rynku większość karneoli to agaty, które są najpierw barwione, a później podgrzane.
Jakie znaczenie miały karneole w historii?
Karneol, razem z lapisem-lazuli i turkusem, był minerałem często stosowanym do wyrobu biżuterii faraonów i członków jego rodziny. Przykład zastosowania karneolu można znaleźć na najsłynniejszym starożytnym zabytku jakim jest maska Tutenchamona. Czerwone rzędy naszyjników kołnierza wykonane są właśnie z karneolu, co zostało potwierdzone analizami laboratoryjnymi.
W czasach rzymskich karneol był powszechnie stosowany do wyrobu sygnetów i pieczęci. Wykorzystywano przy tym fakt, że płynny wosk nie przyklejał się do powierzchni wygrawerowane karneolu.